Hier een allesbehalve compleet verhaal over DeMentaliteit…
Marc Pauwels
SAX, ZANG, TEKSTEN
Midden jaren negentig, Zurenborg is nog eerder hippie dan hip.
Bruine kroeg den Hof van Ellende, toevluchtsoord voor dorstige artistiekelingen en toogfilosofen, organiseert een jaarlijke “Smartlappenavond”
Klanten van de kroeg, al dan niet muzikaal getalenteerd, worden aangemoedigd mee te dingen naar eeuwige roem voor één avond, door het brengen van een smartlap, voorzien van eigenhandig gemaakte melodie met nederlandstalige tekst.
Marc is muzikaal onkundig maar taalvaardig ( in het Antwerps ), en bevriend met collega tooghangers die wel echte noten op de zang hebben. Aldus starten de Ellendelingen, een los verband met als enige ambitie jaarlijks een goede Aantwaarpse smartlap in elkaar te knutselen.
Na enkele jaren als tekstverstrekker van dienst, heeft Marc een muzikale virusinfectie opgelopen en vat hij in een vlaag van overmoed en ongehinderd door zelfkennis, de studie aan van de beperkte beheersing van de saxofoon…
Gert de Keyser
GITAAR, ZANG
Terzelfdertijd, elders in de stad teistert Gert de Keyser de piano van menig bruine kroeg in de en beleeft hij muzikale avonturen als gitarist bij verschillende projecten: Pseudologica, Trio Perdu, Orchestra Mtchuk en Compagnie de Gitanie…
Wanneer hun paden kruisen, ontstaat al snel het snode plan tot muzikale samenwerking die het jaarlijkse smarten lappen moet overstijgen. Marc spijkert Antwerpse teksten in mekaar, Gert voorziet ze van een melodie. Toogbroeders ( en Ellendelingen ) Michel Smets en William Deckers stappen mee in het verhaal met accordeon en mandoline: DeMentAliteit is een feit.
Wanneer hun paden kruisen, ontstaat al snel het snode plan tot muzikale samenwerking die het jaarlijkse smarten lappen moet overstijgen. Marc spijkert Antwerpse teksten in mekaar, Gert voorziet ze van een melodie. Toogbroeders ( en Ellendelingen ) Michel Smets en William Deckers stappen mee in het verhaal met accordeon en mandoline: DeMentAliteit is een feit.
DeMentAliteit…
Wie verantwoordelijk is voor de ongewone groepsnaam zal voor altijd een misterie blijven, daar geen van de bandleden hierover ook nog maar de minste herinnering koestert. Achteraf bekeken dus zeker gepast gekozen….
De oorspronkelijke ambitie bluesnummers te spelen wordt nooit waargemaakt, het is nog altijd wachten op het eerste bluesnummer. Zowat alle andere muziekstijlen krijgen wel een kans, met een duidelijke voorliefde voor de vrolijke melancolie van de roma muziek.
Van dan af is geen bruine kroeg, podium of wijkfeest nog veilig, dementaliteit is een groeiend fenomeen lezen we in menig kwaliteitskrant…
Wanneer William verhuist en Michel de accordeon aan de wilgen hangt springen nieuwe muzikanten in de bres. Eeuwig dank aan aan Jan Vercammen, Hugo De Windt en Sven Van Staeyen om het vuur gaande te houden, maar het is nog even wachten tot alles in de plooi valt.
Vandaag, twintig jaar verder staat DeMentAliteit er steviger dan ooit terug. Founding fathers Marc en Gert hebben de handen samengeslagen met drie toppers die het project nieuw leven hebben ingeblazen.
Pieter Van Dyck
GITAAR, VOCALS
Pieter Van Dyck is van jongsaf gitarist op kleine en grote podia in een mix van stijlen zoals afrobeat en reggae (Zionyouth, Heartwash, Sambo Gano…), rock en blues. Het eerste gesprek na een DeMent optreden loopt ongeveer als volgt:
- Pieter: Keigoe, maar jullie missen een bassist!
- Marc: Ja Pieter, waar wacht je op?
- Pieter: Ik ben gitarist, geen bassist
- Marc: Een basgitaar is toch ook een gitaar?
- Pieter (twee weken later aan de telefoon): Ik heb een basgitaar gekocht…..
Pieter gaat dus lustig bassen, maar maakt van de lockdown dankbaar misbruik om zijn skills in jazz en manouche op de gitaar te vervolmaken.
Intussen mag Pieter de basgitaar (tot zijn grote vreugde!) aan de wilgen hangen want Koen is aan boord geklommen..
BARTJE PUNK
Bartje Punk
PERCUSSIE, VOCALS
Tijdens een punkige jeugd in de kraakpandjes van de jaren ’90 was hij de drummer van de tweekoppige mechelse band “Mörg” maar al snel werd Belgie hem te klein en te koud. En zo begon Bart aan een 8-jarige omzwerving van de zuiderse europese landen. De centjes kwamen gedurende die periode van straatpercussie met derbouka, levende standbeelden en een fakirshow.
Eind jaren 2000 streek hij terug neer in Belgie en nam hij gedurende 13 jaar de drums en vocals voor zijn rekening bij de Antwerpse ragtime en swingband “the Flatland Billies“.
Gelijktijdig werd hij ook de drummer bij het Mechelse “Demanouche“. Deze band startte als onstuimig jazzquartet maar ontplooide zich al snel tot een gipsy-ska/punkband en aangezien toen net de film “Black Cat White Cat” populair werd zaten daar een paar seizoenen met veel concerten aan vast.
Ook in die periode nam hij als freelance percussionist deel aan opnames van “Quale Rale” uit het Leuvense en werd hij een deel van “Niels Kiss & the Truckdrivers” uit Aarschot.
Bij het Mechelse “Bash“, een zeer wilde bluegrassband, kwam het washboard boven.
De band “Washaway Babies” was wegens corona een kort leven beschoren en zo ging Bart op zoek naar een nieuwe uitdaging.
Bij De MentAliteit vond hij de kamaraderie en vrijheden die hij zocht! Wat hij daar brengt met zijn percussie omschrijft hij zelf als “washboarderline” of “speedmetal”. hij probeert de gekste materialen percussief uit, wat soms hilarische effecten geeft.
Koen De Winter
CONTRABAS
Verder doorgegroeid naar jazz, blues en Tin Pan Alley bij de “Winin’Boys”. Daarna kwam de overstap naar de contrabas.
Muziektheater bij Theater Tieret (met de “Winin’ Boys”) en Theater Hutsepot (met Peter Verberckmoes).
Ook veel gespeeld over ’t water bij verschillende blues- en jazzformaties, als gitarist en/of bassist (Singer, Caravan Juke Joint Band, Marylin Cane…) en de laatste jaren vooral blues en rock’n’roll bij “Go Cat Go”.
Maar de jazz/manouche-microbe bleef kriebelen en dus was de lokroep van “DeMentAliteit” onweerstaanbaar.